Steven Soderbergh

From Cannes with love

Kur vjen shtatori, vjen edhe periudha e daljes neper kinemate franceze te filmave te prezantuar ne muajin maj, ne Festivalin e rradhes në Kanë.
Disa syresh qe kam pare keto dy-tre javet e fundit :

“Michael Kohlaas” – film francez me regji te Arnaud des Pallières

Filmi, (lehtazi) i bazuar ne nje roman te shkrimtarit gjerman te fund shekullit te XVIII Heinrich von Kleist, bente pjese ne njezeteshen e filmave te seleksionuar (nominuar) per Palmen e Arte. Des Pallières eshte regjizor qe respekton veten dhe zanantin e tij: ben filma (rralle e per mall) qe kane cilesite, por ndonjehere edhe te metat e filmave autor. Por ky ne fjale ka pothuaj vetem cilesi, biles permban ne veten e tij nje karakteristike tipike per filmat e regjizoreve me frymezim godarian: ka nje skene tek “Michael Kohlaas” (ajo pergjate te ciles mbreteresha ben nje vizite ne shtepine e heroit-rrebel) e cila jo vetem qendron vite drite mbi skenat e tjera, por eshte, ne mos me e bukura, nje nga skenat me te bukura te te gjithe filmave te ketij viti! (nje fenomen i tille mund te shihej tek “La folie Almayer” i nje tjetre regjizoreje godardiane : belges Chantal Akerman).

TRAILER : https://www.youtube.com/watch?v=YwtsYrtdps8

nota : 7.9
___________________________________

“Ilo Ilo” – film singaporian me regji te Anthony Chen

Ky fitoi “Kameren e Arte”, dmth u shpall filmi me i mire debutues (metrazhi i gjate i parë i nje regjizori te ri) ne Kanë kete vit.
Film i realizuar nga nje djalosh vetem 29 vjeçar, “Ilo Ilo” duket si nje film 99 vjeçar. Krahasimi me te mrekullueshmin “Boy meets girl” te Leos Carax (i cili fitoi te njejtin çmim 30 vjet me parë po në Kanë dhe asokohe regjizori nuk ishte veçse 24 vjeç) do te qé ndofta menyra me e mire per te kuptuar honin ku ka rene ne pergjithesi kinematografia, nga Singapori ne Kanë, duke kaluar nga kodra (Hollywoodi)

nota: 2.0

TRAILER : https://www.youtube.com/watch?v=ISovsVvX8Bg

_________________________________

“Tip Top” – film francez me regji te Serge Bozon

Qe prej vitit tashme te larget 2007 (me “La France“, nje nga 10 filmat e mi te preferuar te atij viti), nuk kishim lajme nga regjizori Serge Bozon. Ps 6 vitesh, ai vjen me nje thriller (me nje suspens), por te nje lloji te veçante: nje thriller… karnavalesk!
Mund te kishim thene se behet fjale per nje komedi burleske, por do ishte pak thjeshtezuese : suspensi ne film eshte realisht prezent, pra jo thjesht pretekst per te ndertuar nje komedi burleske. Eshte tjeter pune pastaj qe ky suspens, ky thriller, pershfaqet ne nje forme karnavaleske.
‘Karnavalizmi’, per mendimin tim, ka te beje me idene qe deshiron te perçoje autori nepermjet filmit: Franca, ky vend i vjeter e demokratik, ashtu sikunder nje pjese e mire e demokracive perendimore (drejt te cilave asirojne dhe shqiptaret) i ngjan gjithe e me shume nje… karnavali ! Pra ne nje fare menyre, tema eshte e njejte me “La France”, filmin paraardhes te regjizorit, vetem se kesaj rradhe ai perdor humorin ne vend te seriozitetit, per te na thene ato qe ka per te thene.
Basti regjizorial (thriller ‘karnavalesk’) duket se nuk eshte i kollajshem (une pothuaj nuk kisha pare asnjehere ndonje te tille dhe kjo nuk eshte pak!), pra filmi eshte vertet unik, edhe pse jo teresisht i arrire nga fillim ne fund. Por, why does it matter?? Qe nga momenti qe ai eshte kurajoz dhe jo qullac, trazues dhe jo akademik (si 99% e filmave qe qarkullojne sot neper kinema), “kaq” mjafton!

nota: 10 (per disa pjese te filmit) por dhe 6 (per disa pjese e arsye te tjera)
mesatarja : 8 !

TRAILER : https://www.youtube.com/watch?v=T4E4AfHoWkY

———————————————–

” Behind the Candelabra” – film Amerikan me regji te Steven Soderbergh

Last but not least : ky eshte filmi i fundit, por edhe I FUNDIT FARE qe ka realizuar e do realizoje ndonjehere Steven Soderbergh : siç ka deklaruar vete,  ai do te pushoje së beri filma dhe do nderroje profesion (kjo me pelqen ne fakt, sepse perkedhel nje ide te hershme timen, sipas se ciles ata regjizore autorialë qe e ndjejne se i kane thene “ç’kane patur per te thene”, më mire te nderrojne zanat se sa te perserisin veten- per ti rene shkurt).
I vetmi regjizor ne bote te kete fituar nje Palme te Arte ne festivalin e filmit ne Kane ne moshen 26 vjeçare që me filmin e tij te pare fare (Sex lies and videotapes), Soderberg e mbyll karriren e tij me nje film (qe po ashtu ishte ne konkurim kete vit ne Kanë) qe as ka dale e as do dale ndonjere neper kinemate e USA-s, por vetem ne TV : filmi eshte shfaqur ne kanalin HBO dhe ka kapur numrin me te larte te shikuesve te ketij kanali ne gjithe historine e tij! Nje triumf i vertete!  Dhe perpara pak ditesh fitoi edhe Emmy Awards si filmi me i mire ‘televiziv’ Amerikan i vitit.
Ne fakt, “Behind the candelabra” nuk eshte hiç fare film televiziv por film i vertete artistik: ne Europe ai ka dale mire e bukur ne ekranet e kinemase. Por me sa thuhet, producentet amerikane nuk deshen te aventurohen e ta nxirrnin filmin neper kinemate amerikane (duke evituar deshtimin financiar, per shkak te subjektit te filmit) por vetem ne TV dhe pastaj edhe ne DVD, dhe kjo me gjithe prezencen e dy mega-yjeve : te Michael Douglas ne rolin e Liberace, te nje pianisti famoz ultra kitsch amerikan te viteve ‘80 (ose siç e quanin asokohe “Mozarti i Las Vegas-it” ) dhe te Matt Damon, ne rolin e te dashurit te tij.

Filmit, i cili perpiqet te shprehe permes imazheve se ç’fshihet pas diamanteve (djaj ??) eshte i bere me pasion, por si zakonisht ne filmat e Soderbergh, seç mungon nje venë rrezikshmerie, disturbing, qe te detyron sa here shikon nje film te tij te mos dish nese behet fjale per nje regjizor te mbivleresuar apo… me se shumti i ngrene ne hak

nota 7.5

trailer : https://www.youtube.com/watch?v=fp3wAyRf15c

___________________________________________
————————————————————

“Jeune & jolie” (E re dhe e bukur) – film francez me regji te Fraçois Ozon

Nje vajze e re 17 vjeçare ne vitin e fundit te shkolles se mesme dhe me preardhje familjare borgjeze pariziane, vendos te prostituoet nepermjet internetit. Pa dijenine e prinderve, sigurisht.
Historia ne vetvete nuk ka asgje skandaloze: nje gje e tille sigurisht duhet te ekzistoje, dhe ketu nuk ka asgje te veçante. Problemi eshte tek veshtrimi qe hedh regjizori mbi filmin e tij (dmth edhe mbi heroinen e filmit dhe entourage-in e saj) : duket sikur Ozon kritikon moralin borgjez, por ne fakt e ben po aq imoralçe dhe borgjezçe. Lé pastaj qe filmin e pershkon nje fllad i lehte zorre-nxjerres i tipit : “femra eshte çik kurvice per nga natyra”

nota : 4

TRAILER : https://www.youtube.com/watch?v=m9lLtOxlQDY

 

***

Posted on 27th September 2013
Under: Te ndryshme | No Comments »

Pa pasion, por… chic!

“Side Effects” – film amerikan me regji te Steven Soderbergh

Gjere e gjate per Soderbergh-un, regjizorin e ketij filmi, kam shkruar para nje viti ketu. Keshtu qe kesaj rradhe po mjaftohem duke thene se ky eshte filmi i parafundit i tij : do kete dhe nje tjeter (te cilin ai e prezantoi ne festivalin e Kanes, kete vit), dhe kaq : Soderbergh ka vendosur te mos beje më filma dhe te nderroje totalisht profesion!

Historia e ”Side Effects” eshte shume e thjeshte ne pamje te pare: nje mjek psikiater i rekomandon nje pacientjeje te tij nje medikament te ri kunder depresionit. Por kur policia konstaton se pacientja ne fjale, e cila sapo ka vrare burrin gjithe duke mbajtur ende ne dore nje thike te lare ne gjak nuk ka as edhe me te voglen kujtese per sa ka ndodhur, reputacioni i doktorit ne fjale kompromentohet rëndshem.

“Problemi” eshte se historia e filmit eshte shume, PO SHUME SHUME here me e komplikuar se kaq! Megjithate, filmi nuk bie ne batakun e filmave alla-Usual Suspect, pra me demek film-rebus ku spektatori do te ‘torturohet’ deri ne minuten e fundit te gjeje ‘enigmen’. Soderbergh zgjedh si opsion me se shumti filmat hitchcockianë, te cilet e shpalosin pa qeder sekretin e historise qe nga mesi apo treçereku i filmit, te bindur me te drejte se në nje thriller, ‘filmi’ luhet…gjetiu!

Film i mire, diskret dhe measured. Megjithate, duhet pranuar diçka: seç ka nje si mugese pasioni ne disa filma te Soderbergut (vetem ne disa, amà!) dhe ky eshte nje nga ato. Por nga ana tjeter, ç’eshte më ndjellese tek nje pjese e mire e filmave te ketij regjizori (dhe ky eshte po ashtu njeri nga ato!) eshte nje far’ elegance e ftohte, nje menyre te permbajturi, nje moderacion gjiiiiithmone… chic ! Shume shume chic biles ! Keshtu qe… edhe ‘keshtu’, edhe ‘ashtu’. “Comme si, comme ça” – thote frengu

7.8

trailer : 

Posted on 4th June 2013
Under: Te ndryshme | 5 Comments »

“Contagion” (KONTAMINIM) – film amerikan me regji te Steven Soderbergh

 Qe kur Soderbergh-u beri diptikun “Che Guevara” (film qe do e vendosja me gjithe qejf ne 10 filmat e mi te preferuar te dekades se pare te shek te 21), kam shku rregullisht me i pa filmat e tij. Plus qe filmi i tij i fundit “The Informant” më pat terhequr ! Shume biles !

Nga ana tjeter, duke e ditur se “CONTAGION” ishte film kryesisht ‘alla hollywoodian’, thash t’ja fusja nje tas me kokoshka (hera e pare qe beja nje gje te tille ne nje salle kinemaje !), si per te ngushelluar veten. Dhe kisha bere mire : filmi s’ka asgje te veçante, asgje per te mbetur ne memorje : thjesht filmi i rradhes se Soderbergh-ut, dhe kaq. Por qe do me kujtohet per kokoshkat qe hengra ! 

Por si shpjegohet qe i njejti autor te mund te beje nje film kaq te mire (per syte e mi) si “Che”, dhe pastaj t’ja kepuse kopaçeve, si puna e ketij ‘Contagion’-it ? Kam filluar te tjerr me toçin tim nje ‘teori’ timen, per ti dhene nje far’ pergjigjeje nje kontradikte te tille, teori qe pak a shume permbidhet me sa më poshte :
Ka talent apo s’ka talent nje regjizor, ben film ‘alla hollywoodian” ose jo, kryesorja eshte puna. Pra, te punoje e te derdhe djerse per filmin e tij. Eshte e vetmja garanci qe ai te beje nje film te mire. Ose per ta ilustruar ‘teorine’ time, më mire po marr nje aspekt : lojen e aktoreve dhe drejtimin e tyre nga regjizori, meqe “Contagion” eshte film tipik “me lojê aktorësh”.

Dihet zyrtarisht se, per filmin “Che”, Soderbergh-u kish mbi 7-8 vite qe punonte. Kish takuar me dhjetra e me qindra bashkeluftetare te Che Guevares ; aktoret kishin muaj e vite qe ishin njohur me permbajtjen e filmit. Pra dua te them se filmi ishte frut i nje pune te shtrire ne kohe, por dhe te thelluar ne permbajtje. Ishte derdhur djerse per tu bere. Pike. Dhe, duke qene se Soderbergh-u diçka prej te talentuari duhet edhe te kete, doemos qe “Che” do te rezultonte, minimumi, nje film i personalizuar, cilesor, i bere me ndjenje, me pasion, me pune e sinqeritet (eshte krejt tjeter gje pastaj qe mua ai film më pelqen jashte mase, nje tjetri diç me pak… e keshtu me rradhe – shpjegimin per kete, po ja leme 1001 arsyeve te tjera, por qe edhe po ta kthejme si te duam muhabetin, ne finale ka te beje me ate qe rendom quhet kinofili. Nejse…).

Vijme tani tek loja e aktoreve te “Contagion”. Te gjithe jane yje kinemaje, njeri më star se tjetri : Matt Damon, Jude Law, Kate Winslet, Gwyneth Paltrow, Laurence Fishburne etj etj. Por ç’pershtypje te krijohet nga loja e tyre ? E pra, te krijohet pershtypja se sapo jane marre ne telefon e u eshte thene se “do lozin ke filmi i ri i Soderbergut”, se sapo kane mesu se ç’a fjalie do nxjerrin nga goja; se kur e kane nxjerre nga goja ate fjali (nderkohe qe regjizori ka thene ‘action’) kane marre pozat qe “duhet te marrin” dhe o ho ho, ja ku u be filmi !
Sigurisht qe Matt Damon eshte aktor i mire (per mua, eshte më i miri, sot per sot), por ç’te beje dhe Matt Damoni, ashtu shpejt e shpejt gjate xhirimit te filmit, perveçse disa grimasa fytyres si babà i dhimbsur, sa “per tu fut ne rol” ! Pffff ! Po keshtu edhe, per shembull, Gwyneth Paltrow (edhe kete aktore e dua shume, po shume shume biles !). Per fat, ajo ka nje rol disi me te vogel, dhe per aq sa shfaqet ne film, deri diku eshte bindese ne rolin e saj (dua te them se Soderbergh-u eshte me fat qe aktore te tille te mire pranojne te luajne ne filmin e tij). Por ne teresi, aktoret te japin pershtypjen : “Ne jemi star-e, ne hyjme ne rol per 5 minuta ! Shifni sa artista jemi !”. Keshtu u ka thene Soderber’gh-u. keshtu bejne dhe ata. Si t’ja bejne ndryshe ?? Ja, per te permbushur galerine e karaktereve te filmit te tij, regjizori ka sajuar edhe nje rol te nje vajze franceze. Dhe sigurisht qe ka zgjedh Marion Cotillard ! Ke te zgjidhte tjeter ??! Ka më star internacional se Cotillard ??! (aktorja qe kam më inat ne bote, sot per sot). Pfff………..

Dy fjale per historine e filmit : “contagion” trajton temen e epidemise se nje gripi te tmerrshem. Ka disa momente interesante, por pak, shume pak. ku ka pas kohe Soderbergh-u me u thellu ne skenarin e tij ? (ose tek mizaskena). E ka pas mendjen tek Marion Cotillard-i !!!  Me të njejten temë, preferoj shume here me teper ‘I’m a legend’ ose “Ditet e fundit te Botes”.

Shkurt : e kalon klasen “Contagion”- i ?
E kalon mor e kalon, por me veshtiresi…

5.0

trailer i filmit :

// 

Posted on 21st November 2011
Under: USASoderberghIndipendentVenezia | 2 Comments »

“The informant !” (”Formatori!”) – film amerikan me regji te Steven Soderbergh

Hajde pjellori kinematografike haje : 3 filma ne nje vit, Soderbergh-u !

Pas kryevepres “CHE“, dhe nje filmi qe nuk e “nxirrte koken” dhe më pat lënë skeptik (”GIRLFRIEND EXPERIENCE“), “The informant!” (INFORMATORI) eshte filmi i trete i Soderbergh-ut qe shikoj ne kinema, ne nje hapsire kohore 6 mujore ! Dhe prap nuk e di se ku do te dale ky regjizor bizarre, qe eshte kthyer keto vitet e fundit ne titullarin zyrtar te “kineastit indipendent” te studios amerikane “MIRAMAX”.

Nganjehere thua se Soderbergh-u flet se nuk ka ç’te thote, keshtu qe shpik nje “sistem” fiksional qe kenaq te gjitha palët: filmi ne fjale, ne fakt, eshte autoportreti ironik i nje kineasti indipendipendent te MIRAMAX-it. Do me thene ?? Mjafton te shohesh filmin dhe e kupton !

Konkretisht : Mark Whitacre (rol i luajtur nga Matt Damon) punon per nje ndermarrje te madhe; misioni i tij eshte te jete informator, dmth te sajoje historira pseudo-spiunazhi per perdorim te brendshem.
Vjen nje dite dhe FBI-ja intervenon. Mark hyn ne kontakt me dy agjentete, gjithe duke menduar se eshte i punesuar nga FBI-ja dhe ben per kete te fundit te njejten gje qe bente dhe per ndermarrjen e tij: sajon historira me spiunazh industrial : improvizon, shpik, furnizon informacione gjysem te verteta gjysem fiksionale (te genjeshterta), realizon video me kamera te fshehte te mbledhjeve qe ben, etj etj.
Dy agjentet ja tregojne materialin bosit te tyre. Por videot e realizuara nga Mark nuk e kenaqin bosin. Dhe shefi u thote vartesve te tij : duhet diçka me e forte ! : duhet qe fjala « agreement » te prenoncohet gjate videos ! Dhe pikerisht, ky eshte dhe momenti kur kuptojme qe, ne fakt, e gjithe kjo histori spiunazhi, nuk eshte veçse nje alibi per te bërë portretin e nje universi, atij te produksionit indipendent (MIRAMAX !) dhe figurave te tij, prej te cilave, figura më e butë dhe me qesharake ne te njejten kohe eshte ajo e Matt Damon/Mark Whitacre. Dhe eshte e rendesishme qe Matt Damon luan kete rol, kete character, sepse behet fjale per nje proto-tip. Dhe ai eshte vertet proto-tipi : aktor, skenarist, producent ! Dhe po ashtu, e ka filluar me aventura rakamboleske dhe me andralla te shkruajturit e skenarëve per filma (kujtoni “Will Hunting” bashke-skenarist me Ben Affleck). Pra keshtu e kane keto punet e kinemase : andralla, sajesa, diskutime, … ! Ne vend qe te spiunoje, informatori… flet tere kohen !!

Te besh nje auto-parodi, a eshte diçka e re ? Vellezerit Ceon dhe Tarantino e kane bere shume e shume vite me pare. Tani u kujtua Soderbergh-u ??

 

***

Posted on 19th November 2009
Under: ThrillerSoderbergh | No Comments »

“THE GIRLFRIEND EXPERIENCE” -film amerikan nga Steven Soderberg

Kur para dy vjetesh pata pare “BUBBLE“, nje film intimist te Soderberg-ut (i shquar si regjizor i “Ocean 11,12, 13,14,… 21 ), pata shkruajtur:

Por me gjithe deshirën e mire te Soderbergh-ut per te na provuar se ai di të bejë filma jo-komercialë, pra artistikë, kam pershtypjen se ai vazhdon t’i konceptojë keto lloj filmash me të njejtat trukekinematografike të një mistreci (”crafty one” ne anglisht, ose “petit malin” ne frengjisht)”.

Per fatin e tij te mire, dhe tonin sigurisht, Soderbergh nxori para disa muajsh nje film te mrekullueshem intimist mbi jeten e “Che Guevares” qe ne nje fare menyre e hedh poshte hipotezen time te mesiperme. “Che” eshte nje film totalisht i hapur, i sinqerte, aspak manipulues. E perseris: aq me mire per ne shikuesit, aq me mire dhe per regjizorin.

Pas “Che“-së, dje pashe nje tjeter film nga Soderbergh, “THE GIRLFRIEND EXPERIENCE“, qe i ka po ashtu te njejtat atribute. Te pakten, ashtu pretendon te jete : film i nje buxheti minimal, me pak aktorë, dhe ku asnjeri nuk eshte “star”. Pra film intimist par excellence.

Filmi kallzon historine e nje vajze te re, qe shkon me nje djale te ri. Dhe, me dijeninë e plote te tij, ajo prostituoet. Por behet fjale per nje prostitute lluksi, qe seleksionon klientet e saj permes internetit.

Problemi, per mendimin tim, nuk qendron se Soderbergh-u nuk di te filmoje, apo “nuk di te beje film“, apo se eshte film “teorik” (pra ka vetem ca ide te “vena ne jete” dhe kaq). Jo, nga kjo ane filmi eshte plotesisht i justifikueshem. Problemi eshte tek konsistenca, permbajtja e filmit, tek graviteti i tij. Te kuptohemi : jo se filmi duhet te ishte “i rende”, “serioz”. Kurrsesi ! Por i mungon ngjeshja, mbrujtja, edhe pse, çuditerisht, filmi nuk eshte aspak rrenacak, mistrec, “elegant ne shfaqje dhe bosh nga brenda“. Aspak ! Dhe prap se prap, i mungon brumi.

Ne fakt, ky film me ben te mendoj se sa te veshtire e kane ata regjizorë (qe respektojne se pari zanatin e tyre) e qe angazhohen në lëmin e filmave indipendente (ose autorialë). Ose dhe më sakt, se sa i veshtirê eshte rrugetimi artistik per nje regjizor qe do te punoje pa hilé, duke pranuar shpesh edhe deshtimet, po aq sa sukseset.

***

Posted on 2nd August 2009
Under: USASoderbergh | 6 Comments »

Che Guevara- PJESA E DYTE (Gueriljet) – film amerikan nga Steven Soderbergh

Domethënë, nje minister ekonomie (Che Guevara, Minister i Ekonomise se Republikes se Kubes, ne vitet 59-67, pas trimufit te Revolucionit kubanez), vendos te largohet gati fshehurazi nga vendi i tij dhe te futet klandestinçe ne Bolivi, per te eksportuar revolucionin anembane Amerikes Latine. Dhe del huq. E ça huqi se, keq fare!

Pjesa e dyte e Che, me pelqeu po aq sa e para. Gjynah qe filmi eshte i ndare ne dy pjese; do ish mire te shikohej si nje i tërë, ashtu sikunder dhe ishte konceptuar ne fillim : nje film i vetem 5 orësh.
Vrasja e Che (fundi) eshte nje nga me te bukurit qe me kane pare syte ne nje film!

Soderbergh, e ke qare! (dhe une bashke me te…)

***

Posted on 22nd March 2009
Under: USASoderbergh | No Comments »

Che Guevara – pjesa e I – film amerikan nga Steven Soderbergh

Ajo qe me beri pershtypje ne kete film eshte se, 2/3 e filmit me pelqyen shume, ndersa 1/3 e fundit, me là komplet te ftohte. Po shpjegohem.

Se pari, kjo foto:

Pikerisht, siç e tregon dhe fotoja, pergjate gati 90 minutave te para te filmit (po i quaj 2/3 e filmit), Che Guevara shfaqet duke pergatitur revolten ne Kubë (vitet 1957-58). Regjizori nuk shfaq pothuaj asnje pike-veshtrimi te tijen, por vetem dokumenton, dokumenton dhe dokumenton: shohim Che Guevarën (argjentinas, mjek per nga profesioni) qe sheron te plagosurit, qe merret me arsimimin e analfabeteve, me rekrutimin e ushtareve te rinj. Shohim Che qe behet derr, merzitet, tamam si ne foton e më-lartme (normal: edhe revolucionarët kane te drejte te merziten e te behen derr, apo jo?! Njerez jane). Kjo per mua eshte dhe pjesa me e mrekullueshme e filmit. Me pelqeu sa s’ka më!
Skenat jane te nderthurura me imazhe te Che, ne bardh e zi, 6-7 vite me vone, gjate nje vizite te tij ne New York, ne 1964. E shohim Che tek jep nje interviste per nje gazetare amerikane, tek flet ne OKB. Eshte e vetmja menyre per te mesuar mbi opinionet e tij politike. Biles ne nje moment, ne tribunen e OKB-se, thote: “Më ne fund, nje vend amerikan (e ka fjalen per Kubën!), eshte kthyer ne nje vend te lire dhe te pavarur“, gje qe me beri te rikujtoj ate qe Godard e ka thene shpesh me humor: “Amerikanët kane vjedhur emrin e nje kontinenti te tere per t’ja vene vendit te tyre – Shtetet e Bashkuara te Amerikes).

Pastaj vjen pjesa e fundit (1/3 e filmit, te themi), marrja e qytetit Santa-Clara nga revolucionaret e Che, bastioni i parafundit i qeverise se asokohe kubane te diktatorit Batista. Kjo eshte pjesa qe pothuaj nuk me pelqeu, me là te ftohte pasi dhe ngjan me nje rikonstruksion historik pa ndonje interes. Te presim pjesen e dyte, ne shkurt…

Si perfundim, me ka mbetur ne memorje shija shume emire qe me là pjesa me e madhe e filmit. Nuk i shqita syte nga ekrani. Biles mu duk se pashe ne syte e Che Guevarës atë qe thote Salvador Aliende, ish-presidenti kilian, ne nje dokumentar te rralle te Chris Marker te titulluar “Le fond de l’air est rouge” (Ajri eshte i kuq), e citoj: “Ne jeten time, kam mundur te shikoj melankolinë e te Majtes ne pushtet vetem ne dy palë sy: ne ato te Che Guevares dhe ne ato te Çu Enlait “.

***

Posted on 22nd March 2009
Under: USASoderbergh | No Comments »