Metrazh i shkurter

Short is better ??

Rastesia e solli te shoh ne kinema disa metrazhe te shkurter (short film) por qe rezultuan te mrekullueshem !
Po i marr me rradhe:

Dy filma francezë nga Guillaume Brac 


Te shohesh ne kinema gjate te njejtes seance metrazhin e pare fare te shkurter (14 min) dhe metrazhin e parë te mesem (58 min) te nje regjizori te ri, eshte njesoj sikur te asistosh ne lindjen e tij ! Pothuaj nuk me ish dhene kurre me pare mundesia per nje gje te tille.
Metrazhi i shkurter 14 minutesh titullohet “Le naufragé” (I braktisuri) ndersa ai i mesmi (qe zgjat 58 minuta, e qe me siguri enkas i mungojne dy minuta per tu konsideruar si metrazh i gjate !) titullohet “Un monde sans femme” (Nje bote pa gra)  Duhet thene qe ne fillim se eshte mese evidente qe nese regjizori i ri ka nje dhe vetem nje dishepull, ai eshte Jacques Rozier, nje nder 3-4 regjizoret e mi më te preferuar ever ! (ketu kam pas shkrujt diçka per të). Tek “Nje bote pa gra” eshte mese evidente influenca e “Du côté d’Orouët “(1973) – nje nga filmat me te mrekullueshem te Rozier.Ne fakt, te dy filmat i lidh nje ide e perbashket (edhe pse ne aparence, ide jo e dukshme) : monotonia. Pra te dy shtrojne pyetjen : si t’ja beje njeriu i shkrete per te qene ne kontakt gjithmone me te njejtin person (gruan, burrin, mikun, mikeshen, te dashurin te dashuren, femijen e tij (te saj), dhe te mos bjere ne mërzi ?? E them kete, sepse ishte goxha befasuese te degjoje te njejten fraze ne dy filma te ndryshem, ne dy situata krejt te ndryshme : tek “I braktisuri”, çiklisti (i cili nuk i ka mire punet me mikeshen e tij) thote : “Sa here shikoj te dashuren time, nje si lemsh me mblidhet ne stomak“; ndersa tek “Nje bote pa gra”, heroina kryesore (e cila po ashtu nuk merret fort mire vesh me vajzen e saj adoleshente), degjohet te thote ekzaktesisht te njejten gje : “femijet rriten, dhe kur vjen nje moshe, duan te çajne ferren; ndersa ty, nje si lemsh te mblidhet ne stomak, sa here i sheh”.

Megjithate, per ‘I braktisuri’ kam nje mendim edhe më kategorik qe do e shprehja keshtu: nese metrazhet e shkurter do ishin te shkelqyer e te mrekullueshem si “I braktisuri”, nuk do shkoja më ne kinema per te pare metrazhet e gjate (sikur qofte dhe per planin e fundit filmik te filmit, gjate te cilit, ndofta per here te parë ne historine e kinematografise, lotet nuk rrjedhin çurk nga syte e nje femre, por… te nje mashkulli !).

Notat :

– “I braktisuri” (Le naufragé) : 10.0
– “Nje bote pa gra” (Un monde sans femmes):  7.8


YouTube – Un Monde sans Femmes – Trailer

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

“Le marin masqué” (Marinari i fshehur)- film francez me regji te Sophie Letourneur

Po sikur te shkurtrat te jene me te mira se te gjatat ? 

Dua te them: po sikur filmat me metrazh te shkurter t’ja vlejne me shume se ata me metrazh te gjate, duke konfirmuar profecine e dy filmave te melartem te Guillaume Brac?!

Marinari i fshehur” zgjat 35 minuta, dhe mund te shihet (me kushtin e njohjes se gjuhes frenge, pasi filmi nuk ka titra ne ndonje gjuhe tjeter) falas tek web-site i kanalit televiziv franco-gjerman arte :

http://videos.arte.tv/fr/videos/le_marin_masque-6445674.html

Edhe pse “banal” ne dukje, ky film burlesk fsheh jo vetem disa ide interesante e origjinale kinematografike (dublimi i narracionit, per shembull) por edhe thjesht disa ide:

Per ata qe mendojne ta shohin filmin tek link-u i melartem, eshte mire ti lexojne rreshtat e meposhtem vetem pasi ta kene parë ate.

Ne minuten e 17:19 te filmit, kur behet muhabet per nje peshqir qe babai i Leticias, heroines kryesore i ka pas dhuruar kesaj te fundit kur ishte e vogel, Leticia thote se babai i saj eshte vertet “un prince charmant” (princ perrallash). Eshte fraza kyçe e filmit, eshte ajo qe permbledh “atë qe ka dash te na thote regjizorja” dhe qe une do ta permblidhja : vajzat, kur jane te vogla, ‘dashurohen’ pas baballareve te tyre (sikurse djemt, pas nenave te tyre).

Kur rriten, vajzat dashurojne djemt, por zhgenjehen : djemt jane frikacakë (a nuk ka pas thene Godard-i me filmat e tij se “djemte jane lâche (coward), ndersa vajzat jane te bukura” ?). Keshtu qe i vetmi ‘model’ qe u mbetet atyre, jane baballarët (edhe pse, baballarët jane po ata djem coward, me te cilët vajzat, kur rriten, bien ne dashuri – prova eshte fakti qe i ati i Leticias eshte i divorcuar ! – pra dhe ai ka qenë lâche (coward) ne raport me nenen e saj).

Ja, ca gjera te tilla thote filmi. Ca gjera te jetes, nga ato per te cilat thuhet rendom : “c’est la vie”

9.0

filmi 30 minutesh eshte falas ne internet : http://videos.arte.tv/fr/videos/le_m…e-6445674.html

ps : Finally, cili eshte “marinari i fshehur” : ai ne te majte te fotos se pare, apo… ai i fotos se dyte ?

 ***

Posted on 16th March 2012

Under: Te ndryshmeFrance | No Comments »

Visions of Europe – cikel metrazhesh te shkurter

Dy metrazhe te shkurter, ne kuader te nje cikli metrazhesh te shkurter te titulluar “Visions of Europe” :

I pari : Prológus (Prolog), nga Béla Tarr :

// 
YouTube – Bela Tarr

(5 minuta)

Hungarezi Bela Tarr eshte shprehur diku qe eshte krenar per kete film te shkurter tijin. Dhe ka pse.
Me beri pershtypje fakti qe gjithe keta njerez qe sfilojne, perfundojne ne te djathte te ekranit, sikur humbin… Humbja e tyre, fundi i tyre, si prolog per Europen…
Muzika eshte e njejte me ate tek “Satantango”.

I dyti, “Children Lose Nothing” nga lituanezi Sharunas Bartas (ato pak filma qe kam pare nga ai, i kam adhuruar!) :

// 
YouTube – Sharunas Bartas- Children Lose Nothing (Visions of Europe), 2004

(5 minuta).

Edhe Bartas, sikunder dhe hungarezi Tarr, pa e trajtuar fare Europen si subjekt, flet per Europen : ne 5 minuta, nje bote e tere lind (3 femije rreth nje lumi, nje hunde qe rrjedh gjak, nje puthje, nje anije prej letre…), nje bote qe lind, por qe ne çast na ikenna shpeton nga duart, por qe ekziston e dot e ekzistoje pergjithmone. Më duket se kjo eshte dhe forca e filmave te Sharunas Bartas-it, te ktheje ne te perjetshme gjerat e brishta : nje dritë, nje peisazh, nje kohë (nje çast), nje (disa) trup(a).

Dy filma te shkurter, qe s’kane piken e nevojes te ngarkojne me shenja suplementare europianitetin e filmave te tyre. Dhe ne fakt, eshte e pamundur te mos flasesh per Europen, nese xhiron ne Europe.
Po mendoja: nje gje e tille as qe do t’i vinte ne mend regjizoreve amerikane, pra te vendosnin te flisnin per Ameriken. Me sa duket, nuk eshte pune “vendimi”, eshte fakt.

***

Posted on 10th April 2009

Under: Te ndryshme | No Comments »

“Phantoms Of Nabua”

Dhe nje lajm i hareshem per qeflinjte e imazheve :

Phantoms Of Nabua“, metrazhi i shkurter prej 10 minutash, realizim i vitit 2009 i tailandezit Apichatpong Weerasethakul mund te shihet falas ketu:

http://www.animateprojects.org/films…/2009/phantoms

Nuk kam pare shume metrazhe te shkurter, por jam kete rradhe jam kategorik: ky eshte me i bukuri qe mund te kem pare deri më sot ! Rralle mund te me jete dhene te shikoj nje ngarkese te tille (une telle charge) ne çdo plan, ne çdo sekonde !

Kesaj i thone te besosh tek imazhet!!

Le cinéma n’est pas mort, il est éternel. Sa lumière brillera toujours.

C’eshte interesante eshte fakti qe, ky metrazh i shkurter, nuk eshte thjesht nje “film estetik” (”arty” film) qe tregon ne menyre te stilizuar nje ndeshje te vogel futbolli. Perkundrazi, fsheh brenda shume idé !
Nabua eshte nje zone gjeografike ne Tailande, pikerisht aty ku lumi i madh Mekong ndan Tailandën nga Laosi. Nje zone ku prej vitesh, kane ndodhur masakra te pergjakshme rraciale. Regjizori tailandez transformon rraketa-hedhëset ne nje loje futbolli midis dy komuniteteve: çdo gjuajtje e topit te futbollit ne flakë eshte e sonorizuar me zhurmen mbytese te rraketa-hedhesve. Ndaj dhe nuk behet fjale thjesht per nje “film estetik”, por per nje mesazh politik, nje mesazh paqeje per nje territor ku njerzit vriten mes vedit.

Fantazmat e Nabua-s” jane gjithe ata te pafajshem qe vdiqen, vetem sepse deshironin te kalonin lumin e te hidheshin nga nje vend ne nje tjeter.

Posted on 22nd March 2009
Under: Te ndryshmeApitchatpong | 1 Comment »