III. TOP LISTE

Vdes George Romero, babai i të gjallëve-të-vdekur

Ashtu sikurse kinemane e ka shpikur dikush, dikush ka shpikur edhe zombit, te gjallet-e-vdekur te kinemase. Dhe ky eshte George Romero, i cili dje ka vdekur “prej verteti”. “Night of the Living Dead” (1968) ishte femija e tij i pare, koncepti i te cilit qe prej asaj kohe eshte kopjuar e sterkopjaur nga dhjetra e qindra te tjere regjizore. Deri ne dhimbje. deri ne maskaradë.
Romero ben pjese tek ata te pakte kineaste qe kurre nuk e tradhetoi artin e tij. Nje nje interviste krejt te fundit te tij, jo pa te drejte ai shprehej i indinjuar per paçavure te tilla hollywoodiane si “World War Z” me aktorin-biznesmen Brad Pitt apo per serine “The Walking dead”, filma apo seri ne te cilet tashme mungon teresisht satira sociale, kritika subversive ndaj shoqerise amerikane (aq e rendesishme ne filmat me zobi te Romeros!) per tu zevendesuar me skena me demek ‘te frikshme’ (ku thjesht shihen zombi qe bejne masakra: aksion dhe vetem aksion).
Filmi i tij i fundit qe pata pare ne kinema ishte “Diary of the dead” (2009), po aq entuziasmues dhe funeber sa dhe gjithe filmat e tjere te mjeshtrit te cilet, ne menyren e tyre, gjithmone kane reflektuar klimen politike dhe sociale te epokes.
George Romero is dead.
Long live the leaving dead !

Advertisements

Best movies for 2016

Sipas traditës së fund-vitit, voilà top-10 imi (subjektiv, sigurisht!) për vitin kinematografik 2016.

1. “Toni Erdmann” – regjia Maren Ade (Gjermani)
2. “Kaili Blues ” – regjia Bi Gan (Kinë)
3. “Kulla e kontrollit te trafikut ajror” – regjia Eric Judor (France)
4. “Sully” – regjia Clint Eastwood (USA)
5. “Gjykata” – regjia Chaitanya Tamhane (Indi)
6. “Aquarius” – regjia Kleber Mendoça Filho (Brazil)
7. “Homeland: Irak year zero” – regjia Abbas Fahdel (Irak)
8. “ Thésari” – regjia Corneliu Porumboiu (Rumani)
9. “Train to Busan” – regjia Yeon Sang-ho (Korea e Jugut)
10. “Big father, small father and other stories” – regjia Phan Dang Di (Vietnam) undefined

undefined 


_____________________________________________________________________________________________

_____________________________________________________________________________________________

top10 i revistes franceze “CAHIERS DU CINEMA”

Links:

Gaz-maraz për të 40-at (”Sieranevada” – film rumun me regji të Cristi Puiu)

Image result“Sieranevada” (ne fakt, titulli nuk ka asnje lidhje me filmin) rrefen historine e perkujtimit të “të 40- ave” tê vdekjes se kryefamiljarit te nje familjeje rumune ne Bukuresht. Heroi kryesor eshte Lary, i biri i te ndjerit, doktor po ashtu tek te 40-at.
Filmi, fillon e mbaron me 24 oret e “të dyzetave”.

….

 

 

 

 

http://filmjournal.thedigitalfix.com/autori/2016/10/05/gaz-maraz-sieranevada-film-rumun-meregji-te-cristi-puiu/


 

Albano-id – Tet ’16
Ndoshta do duhej nje shpjegim per titullin e filmit 😉

STALKER – Tet ’16
ne nje interviste, Puiu thote se titulli s’ka asnje lidhje me filmin dhe kjo, sipas tij, si rezultat i nje pyetje qe ja paskesh bere shpesh vetes : pse titujt e filmave kane lidhje me kombesine (nacionalitetin) e filmave ? Pse i ndryshojme (i perkthejme) ne funksion te tyre ?? Dhe vendosi ta titulloje filmin Sieranevada, qe ne gjuhen rumune shkruhet bashke (dhe jo ndarazi, si ne anglisht). Dhe me nje r, dhe jo me dy si ne anglisht. Gjate
xhirimit – vazhdon regjizori, plot njerez vinin me thonin qe SieRRa shkruhet me dy r. Dhe ai u pergjigjej : e ça pastaj ? E pse duhet te kete sens gjithshka ?
Ka jo pak filma, titujt e te cileve nuk kane asnje lidhje me ta. Ne nje mensazh tjeter do perpiqem te kujtoj disa

STALKER – Tet ’16
Disa filma, titujt e te cileve jane “pa lidhje” :

  • Un chien andalou (me regji te Luis Bunuel, 1929)
  • Brazil (me regji te Terry Gilliam, 1985) – ne fillim, thuhet se regjizori desh ta titullonte “1984 ½” si homazh edhe per romanin “1984” te George Orwell, edhe per filmin e Felinit “8 & 1/2”
  • Pola X (me regji te Leos Carax, France 1999)
  • Japón ( me regji te Carlos Reygadas, Meksike – 2002)
  • Film Socialisme (me regji te Jean-Luc Godard, France 2010)

….

korriku – Tet ’16
ja te lozim pak me titullin, Sieranevada – fjale me shume shkronja, si personazhet e shumte te perfshire. Sieranevada, dy fjale ne nje te vetme, si apartamenti i ngushte ku jane ngucur te luhen skena te filmit. Sieranevada – fjale shumerrokeshe sic dhe zgjat meditimi disa oresh i autorit me ket film. Sieranevada, fjale pa nje referim specifik gjeografik, sic dhe mesazhi i sfumuar e jospecifik i kinemase qe perben filmin. Sieranevada, jo me R te forte sic dhe filmi pa hero ne vecanti… etj. Titulli pa lidhje reflekton se brendshmi vete, dakord plotesisht..

korriku – Tet ’16
po ashtu:
The title Elephant is a tribute to the 1989 BBC short film of the same name, directed by Alan Clarke. Van Sant originally believed Clarke’s title referred to the parable of the blind men and elephant, in which several blind men try to describe an elephant, and each draws different conclusions based on which body part he touched, and Van Sant’s film uses that interpretation, as the same general timeline is shown multiple times from multiple viewpoints. [3] Later, Van Sant discovered Clarke’s film referred to the phrase “elephant in the room” (the collective denial of some obvious problem).[4] Also, Gus Van Sant named Chantal Akerman’s film Jeanne Dielman, 23 quai du Commerce, 1080 Bruxelles (1975) an inspiration.

 

Albano-id – Tet ’16
skena ne fjale eshte nje kompozim i arrire, kombinimi i djalogut verbal me levizjet e personazheve te tjera perbejne nje koreografi domethenese qe tregon qendrimin indiferent dhe siperfaqsor te rumanise se sotme mbi potencialin e rregjimit ish komunist. Po qe se ke pare ndonje film te meparshem te Puiu haset shpesh kjo lloj teknike.

Adi Tet – ’16
Stalker nuk e di nese te ka rastisur te shikosh The Lobster te Lanthimos…E pashe para pak kohesh kur isha
gjate nje vizite ne Nates, (nje mikja ime artiste ma sugjeroi). Shum film interesant

STALKER Tet ’16
grekut Lanthimos i kam pare filmin e tij te pare fare (ky qe ti citon eshte i dyti i tij), Dogtooth (mos u habit, asokohe s’kisha ende blog dhe shkruaja ku te mundja) dhe qe më ka pas bere pershtypje per mire (film teorik ne dukje -pra film qe merr persiper te “provoje” diçka, por qe e kalon stadin e teoremes dhe arrin te zhvilloje nje dialektike te brendshme filmike).
The Lobster e anashkalova qellimshem. Doli ne kinema edhe ketu tek une (ku mos dilte: me Colin Farell dhe yje te tjere, sigurisht qe do dilte) por nuk desha ta shihja. I besova asaj kritike qe thosh se, pikerisht, kesaj here, Lanthimos-limontozi kish mbetur ne stadin e teoremes, te grackes se tij sterile, rezultati i te ciles duket se eshte nje film moralizator. Dmth cinik.
ja kshu…
ps: ki parasysh qe nuk kam asnje kunder distopise (si ‘zhaner’ artistik) por me sa duket, regjizori nuk ka ditur ta transformoje ate ne vlerë (po ashtu artistike)

10 arsye për 1 Top-Ten 2013

Voici fotograma e 10 filmave te mi te preferuar te 2013-s shoqeruar nga 10 arsyet (me nje fjalie te vetme!) perse me kane pelqyer :

(click ne foto per secilin film)

TOP 10 – 2013

1.  Pa dyshim filmi i vitit: i magjishem per nga forma vizuale qe propozon (bukle temporale trash-me-ngjyra-fluo), ne funksion te radiografise se epokes qe jetojme (dhjetevjeçari i dyte i shek XXI) ; e gjitha permes “common images” qe e popullojne vete epoken (vidéo clip, youtube, etj etj) por habitshmerisht pa rene per asnje sekonde te vetme ne gracken e kollajsise (qe ne kete rast do ishte satira, parodizimi i nje situate vulgare… etj etj).
Chef d’œuvre !


2. “Sot problemi i vdekjes eshte problem i vdekur” – duket sikur thote i madhi Bellocchio dhe sikur qofte dhe vetem per kete, zor se do e harroj kete film te shkelqyer!

 


3. Suspensi ekologjik i vitit, filmi eshte prove me e fundit e faktit se kinematografia e mire nuk eshte gje tjeter veçse çeshtje distance : distanca me te cilen nje regjizor pozicionohet teksa filmon trupat (prej mishi dhe kocke) te aktoreve te tij, te heronjve te tij. Humanizem – thene ndryshe.

 


4. Kur mjeshtri i famshem hongkongez Wong takon mjeshtrin e madh te kung-fu-së Ip Man,   kinematografia kthehet ne balet dhe baleti ne kinematografi!

 

 


5. Jean-Claude Brisseau vazhdon te mos gjeje asnje kokerr leku per te financuar filmat e tij, por si shpjegohet qe prap se prap ata jane nder filmat me ‘te pasur’ te vitit ??


 

6. “Vetem fillimet jane te bukura” – thosh Heidegger; kete thote dhe filmi i Terrence Malick por pa na e imponuar si pensum, si peshë, si ‘detyre shtepie’, por si… parajse e humbur !

 

 


7. Baroque meets Darkness: rezultati eshte … lirizëm !

 

 


8. Rralle nje film sci-fi ka ofruar nje pasuri te tille pikturale, duke kthyer nje anije kozmike ne nje “Battleship Zero Gravity”, pra ne nje… utopi!

 

 


9. Nje komedi ku te gjithe i urojne njeri-tjetrit vdekjen, e megjithate asnjeri nuk vdes: ne shekullin e XXI ka hekje, por jo vdekje!

 

 


10. Ex æquo, dy filma per nje çmim te vetem: çmimin qe paguajne çiftet europiane qe ndahen ne Europen e bashkuar, ne Paris apo Bukuresht qofshin.

 


***
Posted on 30th December 2013
Under: Te ndryshme | No Comments »