“I want to kill you”


“This is 40″ – film amerikan me regji te Judd Apatow


 

Herën e fundit qe kemi patur habere nga mbreti (por amà prej verteti!) i komedise aktuale hollywoodiane, pra nga Judd Apatow  dhe nga “banda” e tij, ka qene vera e vitit 2011 kur ai ishte producent i nje komedie më teper se te shkelqyer : “Bridesmides” ! Ndersa filmi i tij i fundit si mirefilltazi regjizor ka qene “Funny people“, por edhe ai daton i 2009-s. Pra po behej ca si shume pa patur te reja nga ‘Apatow’s Band’.

”This is 40″ trajton temen e çiftit ne shek e XXI. Filmi duket i munduar nga pyetja : ku jemi me planin ?? Pra, ç’ndodh sot me çiftin (kinematografik hollywoodian, sigurisht), dekada te tera pas atij te regjizoreve si Howks apo Franck Capra ??

Tek filmat e ketyre dy te fundit  (andej nga vitet ‘50), kur dy njerez te martuar prej kohesh sherroseshin, zakonisht njeri nga te dy tentonte te helmonte tjetrin. Pikerisht rreth ketij evenimenti zhvillohej dhe filmi, “luhej filmi”.
Po tek Apatow i shek XXI ? Tek “This is 40″, gjithshka eshte relativizim: maksimalja qe mund te bejne personazhet eshte te fjalosen. S’ka as vrasje, as rrembime. Pushtetin e ka dialogu. Cmendia maksimale mund te jete nje xhiro e vetmuar me biçiklete tek rrugicat e lagjes, dhe… kaq!

Atehere, ku “luhet” filmi, ku jeton lenda kinematografike ? Pikerisht tek ‘hapsira’ midis fjales (dialogut) dhe trupave te ‘lenduar’ e te ‘dorezuar’; midis dhunes se fjaleve (personazhet e kalojne kohen duke i thene njeri-tjetrit : “I want to kill you”, qe shpresoj qe ne shqip te jete perkthyer “vdeksh ishalla”) dhe statizmit (imobilitetit) te situatave. Filmi e hap shtegun e tij pikerisht aty, tek jo zone dyshimi : ç’te besojme ne si spektatore : ate qe thuhet (”vdeksh ishalla!”), apo ate qe na shohin syte ?? (asnje nuk vdes!).
Pra, realtivizimi eshte obsesioni i Apatow-t. Personazhet duken te humbur ne kete relativizem te deshirave te tyre, ne relativizimin e perceptimit te tyre (te gjerave, fenomeneve), ne ate te akteve dhe ndjenjave te tyre.

Ne fakt, asgje s’eshte e vertete. E vetmja e vertete eshte konfuzioni. Edhe falimentimi profesional i paralajmeruar i heroit kryesor nuk hap asnje piste te vetme, asnje kercenim (per shembull : biznesmeni mund te kthehej ne lypes). Hiç ore! Edhe festa e ditelindjes, nuk anullohet, thjesht deshtohet (e bejne te deshtoje- më sakt). “This is 40″ mbyll nje here e mire kapitullin e komedise klasike hollywoodiane qe shpesh rrefente nje self-made-man. “This is 40″ e citon shume shpesh serine televizive “Lost”. Dhe jo rastesisht : ne fund te “Lost”, te gjithe personazhet vdesin. Pikerisht, kjo eshte pershtypja qe te lë ne fund edhe komedia e Apatow-t :edhe pse asnje nga heronjt nuk vdes, ka diçka prej morbiditeti: ne shek e XXI- duket sikur thote Apatow, ka hekje, por jo vdekje. S’ka botë te tjera. S’ka ishuj te enderruar. E vetmja bote eshte kjo qe kemi.  Ne shek XXI, nuk vdiset më kurre. Ose thene ndryshe, tashme jemi te gjithe te vdekur.

Ne dukje, “This is 40″ te krijon pershtypjen se eshte nje komedi qe trajton temen e krizes se 40 vjeçareve. Por nuk eshte tamam ashtu: ai sherben vetem si pretekst per te rrahur tema me te gjera, siç eshte ajo e suportimit (durimit) te tjetrit, te burrin ndaj gruas e anasjelltas, te prindit ndaj femijes dhe anasjelltas, te vellait ndaj motres e anasjelltas, te motres ndaj motres (siç eshte rasti ne film). “This is 40 ” ka per lejtmotiv “I want to kill you”, gjithe duke mos vrare askend. Ose thene ndryshe, fundi i fabules se komedise klasike te Hollywoodit

 

nota: 8.0

TRAILER:  http://www.youtube.com/watch?v=gxkNuHrS6cg

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s